इंग्लंडमध्ये डॉनकास्टरजवळ १३ नोव्हेंबरच्या पहाटे एम१८ महामार्गावर मोकळ्या घोड्यांना वाहनांनी धडक दिली. एका ५० वर्षांच्या चालकाचा आणि दोन घोड्यांचा मृत्यू झाला. आणखी दोन चालक जखमी झाले. द यॉर्कशर पोस्टच्या वृत्तानुसार, साउथ यॉर्कशर पोलिसांनी साक्षीदार, डॅशकॅमचं चित्रीकरण आणि घोड्यांचा मालक शोधण्यासाठी मदत मागितली. कार्यालय चालकाच्या कुटुंबीयांप्रती संवेदना व्यक्त करतं. घोडे महामार्गावर कसे पोहोचले हे प्रसिद्ध झालेल्या वृत्तातून स्पष्ट होत नाही.
कुरण आणि महामार्ग यांच्यामधल्या जागेवर ऑस्ट्रेलियाने फाईल उघडली
देशभरच्या बंदी आदेशानुसार घोड्यांना सार्वजनिक जागांपासून दूर ठेवायचं आहे. अधिकारी आदेश देतो आणि घोडा जागेच्या हद्दीपर्यंत पोहोचतो, या दरम्यान काय होतं, असा प्रश्न वाहतूक विभागाने विचारला. एका पानावर, सोबत कुठलाही पुरावा न जोडता, उत्तर आलं, “कुंपण.”
मेरेडिथ वेल यांनी ते करून दाखवायला सांगितलं. कार्यालयाने सुचवलेल्या पहिल्या जागेच्या तपासणीपत्रकात फाटक असल्याची नोंद होती. फाटक खरोखरच होतं. तपासणी अधिकाऱ्यांना आत येणं सोपं जावं म्हणून खाली वीट लावून ते उघडं ठेवलं होतं.
वीट इतके दिवस तिथे होती की देखभालीच्या यादीत तिची स्वतंत्र नोंद होती.
उद्योगाने बंद फाटकाचा फोटो पाठवला
कार्यालयाच्या मागणीवरून उद्योगाच्या एका प्रतिनिधीने फाटकाचा फोटो आणि सही केलेलं निवेदन पाठवलं. फोटो काढला तेव्हा फाटक बंद होतं, असं त्यात लिहिलं होतं. थोड्या वेळासाठी घोडा व्यवस्थित कुंपणात होता याचा पुरावा म्हणून दोन्ही स्वीकारले गेले.
चारा उतरवल्यावर, नाल बसवणारा गेल्यावर आणि कुणीतरी “गाडीपर्यंत जाऊन येतो” म्हटल्यावरही फाटक बंद राहील का, असं वेल यांनी विचारलं. जो शेवटी बाहेर पडला त्याला विचारा, असं प्रतिनिधीने सांगितलं. समितीने त्याचं नाव मागितलं. प्रतिनिधीने “शेवटी” म्हणजे काय ते विचारलं.
डेपोमधल्या स्वतंत्र प्रात्यक्षिकात घोडा फाटकामागे थांबला. कडीला हात लावायचा अधिकार कुणाला आहे, हे ठरवायला दोन अधिकाऱ्यांना एकोणीस मिनिटं लागली. अखेर त्यांनी फाटक बंद केलं तेव्हा घोडा जागेवरच राहिला. घोड्याला सहकार्य करायला न सांगता तोच निकाल पुन्हा मिळवण्याची वाहतूक विभागाची ही पहिली वेळ होती.
खरेदी विभागाने फाटकाला आपली पात्रता सांगायला बोलावलं
कडी लागते का, वापरानंतर कोण तपासतं आणि संध्याकाळी पाचनंतर उत्तर बदललं तर फोन कोण उचलणार, याची नोंद पुढच्या तपासणीत हवी आहे. जवळच्या गावात अनेक जागांसाठी एकच मंजूर फाटक वापरता येईल का, असं खरेदी विभागाने विचारलं. प्रत्येक वाटेसाठी वेगळं फाटक लागतं, असं संशोधन विभागाने समजावलं.
मग पुरवठादाराच्या सादरीकरणासाठी एक फाटक समितीच्या खोलीत आणलं. चाळीस मिनिटांत फाटकाने आपण कशालाही घाबरत नाही असा दावा केला नाही, अनुभवी स्वारांसाठी सूट मागितली नाही आणि ते चालवायची सारी सोय एका हाताच्या अंतरावर होती.
फाटकाला एकमताने मंजुरी मिळाली. आपलं फाटक परत मिळेल का, असं डेपोने विचारलं आहे.
